Καθώς η ψυχοθεραπευτική χρονιά φτάνει στο τέλος της, σκέφτομαι όλους εκείνους τους ανθρώπους που πέρασαν την πόρτα του γραφείου – διστακτικά ή αποφασισμένοι – και έμειναν. Παρά την κόπωση. Παρά την αμφιβολία. Παρά τις φορές που όλα φάνταζαν στάσιμα ή επώδυνα. Η ψυχοθεραπεία -όπως και η ίδια η ζωή και όλες οι σχέσεις που δημιουργούμε…
Πλησιάζοντας προς το κλείσιμο μιας ακόμη ψυχοθεραπευτικής χρονιάς, φέρνω στο νου όλους τους ανθρώπους που συνάντησα φέτος στο γραφείο και διαδικτυακά και συγκινούμαι από τον τρόπο που οι θεραπευόμενοι μου παιδεύονται να καταλάβουν τον εαυτό τους και να ορίσουν τη ζωή τους. Πολλά μπορούν να αλλάξουν σε ένα χρόνο, φέτος είδα ανθρώπους να πηγαίνουν εντελώς…
“Δείχνουμε να γνωρίζουμε πάρα πολλά για το πως ξεκινάει ο έρωτας και απερίσκεπτα λίγα για το πως μπορεί να συνεχιστεί”, γράφει ο Alain de Botton στο βιβλίο του “Το χρονικό του Έρωτα” και σκέφτομαι πως σπάνια βλέπουμε στις ταινίες πως τα πήγε ένα ζευγάρι αφού ξεπέρασε τις όποιες δυσκολίες και κατέληξε μαζί και αγαπημένο. Η…
Τραυματισμένοι έφηβοι εγκλωβισμένοι σε ζωές ενηλίκων, που ενώ μπορεί να έχουν εντοπίσει τι τους δυσκολεύει στον τρόπο που σχετίζονται, αρνούνται να ξεβολευτούν και να αφήσουν πίσω το ρόλο που τους δόθηκε στην οικογένεια. Έτσι, συνεχίζουν να δίνουν μάχες ανεξαρτησίας και στην ενήλικη ζωή και να εναντιώνονται στους “περιορισμούς”, όπως θα έκαναν στα δεκαπέντε. Δεν μπορούν…
Από τη μια πλευρά της είναι ο παλιός εαυτός, το γνώριμο, η ασφάλεια παρά τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσαμε εκεί. Είναι τρομακτικό όταν καλείσαι να αφήσεις αυτό τον τόπο.. Από την άλλη, υπάρχει αυτός ο καινούργιος τόπος, ο καινούργιος εαυτός, που τόσα λίγα ξέρουμε για αυτόν, όμως τον έχουμε επιθυμήσει τόσο πολύ.. Ανάμεσα σε…
Στη δημοτική παράδοση, υπάρχει το τραγούδι ο Αμάραντος: «Σε τι γκρεμό φυτρώνει, φυτρώνει μεσ’ τα δύσβατα, στις πέτρες, τα λιθάρια, ποτέ του δεν ποτίζεται και δεν κορφολογιέται. Το τρών τα ‘λάφια και αρρωστούν, τ’ αγρίμια και ημερεύουν». Σε αυτή τη ζωή τη σκληρή και συχνά παράλογη, να είσαι Αμάραντος που φυτρώνει μεσ’ τα δύσβατα.. Να…
Γιατί εθελοτυφλούμε στον έρωτα; Γιατί αγνοούμε όλα τα σημάδια που είναι εκεί εξαρχής για το ποιος είναι ο άνθρωπος δίπλα μας; Οι άνθρωποι βιώνουμε την πραγματικότητα με διαφορετικούς τρόπους, βάση των αναγκών μας και πολλές φορές αυτό που έχουμε φτιάξει στο μυαλό μας για μια σχέση και έναν άνθρωπο είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που…
Τελευταίο ανάγνωσμα για το 2022 “Αναφορά στον Γκρέκο” του Ν . Καζαντζάκη και ταίριαξε τόσο πολύ με τις σκέψεις μου για το κλείσιμο μιας ακόμη ψυχοθεραπευτικής χρονιάς. Ένα από τα θέματα που επεξεργαστήκαμε πιο έντονα με τους θεραπευόμενούς μου φέτος ήταν αυτό της ταυτότητας. Το υπαρξιακό ερώτημα ποιος θέλω να είμαι, πέρα από τα δοσμένα…
Όταν συναντηθήκαμε θεραπευτικά ήταν λίγο πριν γίνει 50 χρόνων, σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή της, όπου μετά από πάρα πολλά χρόνια που έτρεχε πίσω από τη ζωή της για να την προλάβει, είχε βρεθεί μόνη και χωρίς δουλειά, γεμάτη ενοχές που δεν ήξερε προς τα που να πάει. Για εκείνη που η ζωή της ήταν…
“Το να αλλάζεις σύντροφό όταν φεύγει ο έρωτας, είναι σαν να αλλάζεις αμάξι κάθε φορά που μένει από βενζίνη”, μου είπε πρόσφατα ένας θεραπευόμενός μου όταν συζητούσαμε για επιλογή συντρόφου και δέσμευση. Σε μια εποχή που είναι τόσο εύκολο για τους ανθρώπους να μην δεσμεύονται και τόσο δύσκολο να σχετιστούν ουσιαστικά, έχουμε να αναθεωρήσουμε την…